روز جهانی آزادی مطبوعات
روز جهانی آزادی مطبوعات، فرصتی است برای این پرسش ساده: روزنامهنگاران ایران در این روز چه دارند؟
تا زمانی که سایه شوم جمهوری اسلامی بر سر ایران است، آزادی رسانهها نه یک حق، بلکه یک آرزوی دستنیافتنی است. تمام رسانههای داخلی یا مستقیماً زیر کنترل حکومت هستند یا زیر فشار مداوم تعطیل شدهاند.
روزنامهنگارانی که سعی کردهاند مستقل بمانند، با زندان، تبعید یا سکوت اجباری مواجه شدهاند. سهمشان از این روز جهانی، نه تجلیل، بلکه پشت میلههای زندان بودن یا در بهترین حالت، خودسانسوری برای زنده ماندن است.
امروز ۶۷ روز است که جمهوری اسلامی اینترنت را بر مردم ایران قطع کرده است. این تنها آخرین حلقه از زنجیر سانسور است؛ چرا که هر بار اعتراضی شکل میگیرد یا حقیقتی در شرف آشکار شدن است، اول صدای روزنامهنگاران باید خاموش شود.
روزنامهنگاران ایرانی که هویت الجیبیتی+ دارند در این روزها سختترین شرایط ممکن را دارند؛ در کشوری که هویتشان پنهانکردنی است، حتی آن فضای محدود مجازی برای بیان هم، از آنها گرفته شده است.
روز جهانی آزادی مطبوعات در ایران، روز یادآوری همه آنهایی است که برای گفتن حقیقت بهایی سنگین پرداختهاند و هنوز هم میپردازند.
.
دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟در گفتگو ها شرکت کنید.