بدن زن‌های ایرانی کجاست؟

از ابتدای سال ۲۰۲۶ تا امروز، بیش از ۱۳۵ کیلوگرم موی انسان در ۱۱ محموله جداگانه از مرزهای ایران به‌صورت قاچاق خارج شده و در گمرک ارمنستان کشف و توقیف شده‌اند.
آخرین محموله، ۱۴۳ بسته موی طبیعی به وزن ۲۶ کیلوگرم بود که داخل کوسن‌های یک کامیون پنهان شده بود و از مرز آگارک وارد ارمنستان شد.

Screenshot

این خبر، در میان ایرانیان موجی از پرسش و وحشت برانگیخت:
این موها از کجا می‌آیند؟
آیا ممکن است متعلق به زنانی باشد که در بازداشت یا در جریان سرکوب اعتراضات جان خود را از دست داده‌اند و پیکرشان هرگز به خانواده‌هایشان بازگردانده نشده؟
پاسخ روشنی برای این پرسش وجود ندارد اما، خودِ این پرسش، از دل واقعیتی تلخ‌تر بیرون آمده.
جمهوری اسلامی سال‌هاست با پنهان‌کردن اجساد معترضان و اعدامی‌ها، با وادارکردن خانواده‌ها به سکوت، با محروم کردن مادران از حق خاکسپاری دخترانشان، نشان داده که زن ایرانی، چه زنده و چه مرده، در نگاه این حکومت ارزشی ندارد جز آنچه می‌تواند از او بگیرد.
بدن زنان و دختران ایران کجاست؟
در گورهای بی‌نشان؟
در آماری که هرگز منتشر نمی‌شود؟
یا در همین بسته‌هایی که حالا روی میز گمرک ارمنستان ردیف شده‌اند؟
هرچه باشد، پاسخ یکی است: رژیمی که نان زنانش را از سر آن‌ها می‌گیرد، جانشان را می‌گیرد و سکوت را به خانواده‌هایشان تحمیل می‌کند، همین روزها باید پاسخگوی سرنوشت دختران و زنان ایران باشد.
.