هفته مشاهده‌پذیری زنان لزبین

در هفته‌ی مشاهده‌پذیری لزبین‌ها، یاد می‌کنیم از زنان لزبین که همیشه حضور داشتند، حتی وقتی دیده نمی‌شدند.
«یک روز بدون لزبین‌ها مثل یک روز بدون آفتابه»
این تنها یک جمله معروف از
Anita Bryant
نیست؛ بلکه پاسخی‌ست به تاریخی از حذف، انکار و نادیده‌گرفتن زنان لزبین.

یادآوریِ اینکه جهان، بدون حضور و عشق زنان به یکدیگر، همیشه چیزی بزرگ، کم داشته است.
در جهان مردسالاری که دگرجنس‌گرایی را به‌عنوان هنجار تحمیل کرده، لزبین بودن اغلب به معنای زیستن در حاشیه بوده:
بازندگی در سایه قضاوت و ترس از طرد شدن، از دست دادن امنیت و خطر خشونت و بارها و بارها حذف شدن از روایت‌ها و از دلِ جنبش‌هایی که قرار بوده برای رهایی زنان باشند.
لزبینیسم فقط یک گرایش نیست؛
برای بسیاری از ما زنان لزبین، راه و روشی برای ایستادگی‌ست.
ایستادن در برابر ساختارهایی که ما را، هم به‌خاطر زن بودن و هم به‌خاطر هم‌جنس‌گرا بودن، دائم از همه عرصه‌ها حذف می‌کنند.
تاریخ لزبین‌ها، تاریخ مقاومت است
از خیابان‌ها تا فضاهای خصوصی، از سکوت‌های اجباری تا فریادهای جمعی.
در این هفته باید یاد کنیم از تمام زنانی که پنهان ماندن را نپذیرفتند.
از آن‌هایی که هنوز اجبارا در سایه‌اند، و آن‌هایی که با شجاعت ایستاده‌اند تا نور را پس بگیرند.