همبستگی در تقابل با گفتمان شکاف

۲۱ آبان ۱۳۹۳ | ۰ دیدگاه
Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageShare on Google+Email this to someone

اعلام موضع شادی امین در مورد فیلم “زیر تیغ جنسیت”

Untitled

طی روزهای گذشته وقت و انرزی بسیاری از من صرف توضیح علت شرکتم در مستند “زیر تیغ جنسیت” که توسط بی بی سی تهیه شده است شده است. چنانچه این فیلم باعث آزار کسی از دوستان ترنس یا همجنسگرا شده، من به سهم خودم متاسفم و بدینوسیله از محتوا و رویکرد این فیلم و صحت و سقم روایات طرح شده، سلب مسئولیت می کنم . نظرات من بارها در رسانه های گوناگون و سایت شش رنگ درج شده و متن گزارش تحقیق ما (شش رنگ و عدالت برای ایران) به زبان انگلیسی موجود است. همچنین نظراتم را در خصوص عملهای تغییر جنسیت تحمیلی در برنامه نوبت شما و برنامه های دیگرو در رسانه های گوناگون بارها تشریح کرده ام. 
دوستان بسیاری چه در ایران و چه در خارج از ایران تماس گرفته و از من خواسته اند که توضیح دهم آیا رویکرد فیلم مورد تایید من هست یا نه؟ و اگر نه حضورم در فیلم را چگونه توضیح می دهم؟
برای این دوستان نوشتم که همانطور که قبل از دیدن فیلم نیز در فیسبوکم توضیح دادم ما بیش از یک سال با بی بی سی جهانی در حال مذاکره برای تهیه فیلمی در مورد وضعیت زیست همجنسگرایان و ترنسجندرها در ایران و نگاه به عمل های تغییر جنسیت اجباری بودیم.
در مورد اجبار نیز دچار ساده نگری و سطحی انگاری نبوده و درکمان از اجبار را بارها و بارها برای آنها توضیح دادیم. به این معنا که حتی کسانی که خود را ترنس می دانند باید حق انتخاب در مورد نوع و زمان عمل داشته و بدون آن نیز از حقوق شهروندی برابر برخوردار باشند و بتوانند تعریف مطلوب خود را از هویت جنسی شان ارائه دهند. چنین شرایطی عملا در ایران موجود نیست. توضیح دادیم که اجبار یعنی عدم برخورداری آزادانه از اطلاعات کافی و همچنین خطرات و مزایای چنین عملی؛ یعنی برخورداری از حقوق کامل اجتماعی با یا بدون انجام این عمل.
توضیح دادیم که ما این حق انتخاب را برای همه به رسمیت شناخته و در تحقیقمان که حاصل بیش از سه سال و نیم کار و انجام مصاحبه با بیش از ۹۵ لزبین، ترنسجندر، ترنس اف تو ام، گی و ترنس ام تو اف است، این تحمیل را با روش علمی نشان داده و به جوانب مختلف بی حقوقی در مورد ترنس ها و عدم رعایت استانداردهای معمول جهانی در مورد این جراحی ها توضیح دادیم. دویست صفحه گزارش را نیز در اختیارشان قرار دادیم تا با اتکا به دانش موجود در آن مستندی در این مورد ساخته شود.
به همین دلیل تیم گزارشگر و فیلمبردار بی بی سی در ماه ژوئن ما را در کنفرانس مطبوعاتی مان که رونمایی از این گزارش بود و همچنین در مارش جشن غرور همجنسگرایان که به همت شبکه لزبین ها و ترنسجندرهای ایرانی (شش رنگ) برگزار شده بود همراهی کردند تا سپس در مصاحبه با افراد گوناگون نتایج این تحقیق را در قالب یک فیلم مستند به تصویر بکشند.
اما متاسفانه آنچه حاصل این کار است کاملا بی ربط به رویکرد ما در نتیجه تحقیقمان است. در این فیلم همجنسگرایان و ترنس ها در مقابل هم قرار داده می شوند. شرایط انتخاب و فشار اجتماعی بسیار سطحی بیان میشود. درک از اجبار و انتخاب به درکی مکانیکی از این موضوعات تقلیل می یابد و موضوعاتی که تنها یک تحقیق علمی و کیفی می تواند بیانگر مشکلات و معضلات و ریشه های آنها باشد، با ارائه آمار غیر علمی موضوع به ارائه اعدادی غیر واقعی تقلیل می یابد.
بسیاری از روایت ها و شهادت های ما در این فیلم حذف شده و صحبت های من نیز ناقص و بدون ذکر منبع که تحقیق ماست عنوان شده است. به همین دلیل من از حضور در این فیلم خوشحال نیستم و امیدوارم اعتماد و اعتبارم در جامعه ترنسجندر و همجنسگرا را خدشه دار نکرده باشم. از مصاحبه ۴ ساعته من، در ثانیه ۴۵ تا ۵۸ ثانیه اول فیلم و همچنین از دقیقه ۲۷:۱۴ تا ۳۰:۲۰ نقل قولهایی شده و همچنین تکه هایی از حضور شبکه لزبین ها و ترنسجندرهای ایرانی (شش رنگ) در پراید استانبول که به عنوان “حضور ایرانیان” و یا “حضور همجنسگرایان ایرانی” عنوان شده آورده شده که عملا هویت جمعی و سازماندهی شده ما را انکار می کند و یا موضوع اصلی کنفرانس مطبوعاتیمان که به زبانهای فارسی، ترکی و انگلیسی در رونمایی گزارش تحقیقمان برگزار شده و محتوای آن عنوان نمی شود و برگزار کننده را نه شبکه شش رنگ بلکه شادی امین می نامند؛ از همه این لحظات حضور در این فیلم متاسفیم و امیدواریم قضاوت در مورد این فیلم به ما برگرداده نشود. 
همانطور که آقای آرشام پارسی در صفحه فیسبوکشان عنوان کرده اند، این فیلم توسط ایشان و آقای علی همدانی تهیه شده است. این فیلم با فیلمی که ما برای تهیه اش تلاش کردیم به لحاظ رویکرد و عمق و غنای نظری فاصله جدی دارد. این فیلم مثل هر تولید دیگری توسط گزارشگر و ادیتور و تهیه کننده سرهم شده و از نظارت و دخالت ما خارج شده است.
اما بر عهده ماست که زیان های ناشی از چنین گفتمانی در فضای جامعه ال جی بی تی ایران را تا حد امکان کاهش دهیم. اجازه ندهیم در لوای نقد این فیلم (درست یا نادرست) و متاثر از خطاها و آشفتگی موجود در فیلم، فضای تخریب و شکاف بین جامعه ترنس و همجنسگرا ایجاد شود و تمرکزمان را در تقابل با گفتمان رسمی ای قرار دهیم که با نگاه دوقطبی جنسی و جنسیتی، انسانها را در قالب هایی غیر قابل تغییر محدود می کند.
به امید اینکه بتوانیم در آینده معضلات جدی را به شکلی ارائه دهیم که از سطحی گرایی به دور باشد.
شادی امین
۱۱ نوامبر ۲۰۱۴

 

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPrint this pageShare on Google+Email this to someone

برچسب‌ها: , , , , , ,

دسته: خبرها, دسته‌بندی نشده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *